Ævintýri fyrstu vikunnar

Loksins húrra ég inn bloggi, það hefur annars ekki verið hægt að setja inn myndir...en það tókst núna. Ég er byrjuð að vinna á sjúkrahúsinu, alveg frábært að vera farin að vinna með svona mikið að fólki og á sjúkrahúsinu vantar sko aldeilis ekki fjörið, ónei! Fyrsti dagurinn hófst á morgunfundi með starfsfólki spítalans, svoldið gamaldags á þann hátt að í fundarherberginu er háborð og svo stólar meðfram veggnum í kring. Við komum inn og skellum okkur á stólana þar til þeir eru orðnir þétt setnir, þá koma læknarnir trillandi inn með kaffibollann og sólarhringurinn ræddur . En það var fyrst eftir morgunfundi að ballið byrjaði, þegar ég var að setja mig í stellingar fyrir fyrsta sjúklinginn með túlk á kantinum var mér bent á að skella mér beint inní matsal því nú væri kaffipása og söngur. Já, og sjón er söguríkari, ég trítla inní matsalinn þar situr Ove yfirlæknir með gítarinn, allir með söngbækur og sungið hástöfum! Svo í síðasta laginu sem samið var um starfsmenn sjúkrahússins stukku konurnar uppá borð og dönsuðu þegar þeirra nafn kom! Dásamlegt, æði!! Hahaha...sá fyrir mér fólkið á biðstofunni sem beið þolinmótt eftir að samsöng og dansi starfsmanna lyki til að fá afgreiðslu! Bara gott mál og svona hefur rútinan verið síðan, morgunfundið, gítarspil og söngur svo vinna og get ég sagt með fullu hjarta að þetta er eins besta byrjun á dagi sem ég hef átt!!

Ég er komin með íbúðina mína, búin að fá húsgögnin og er að koma hlutunum fyrir. Það var eitthvað bras með netið svo ég varð að hringja til Nuuk til þess að fá lausn á málið. Það kom svo að því í símtalinu að ég þurfti að gefa upp kennitölu en þegar ég gaf upp árstalið mitt, hikaði strákurinn á hinni línunni og sagði  "81" það er sko besta árið!", "já, já, það er mjög gott ár" sagði ég og ætlaði að halda upptalningunni áfram en þá hélt hann áfram "ohhh, ég er líka fæddur þá, ég sé að þú ert orðin 30 ára, hvernig var það? Ég á afmæli í nóvember.", " ...var það ekki gott partý?".  Hahaha ég hugsaði hratt hvort ég ætti bara að grípa tækifærið og fara í gegnum 30 ára krísuna og allan pakkann...en lét það vera, sagði að hann gæti vel talið niður dagana...Ég komst síðan að því næsta dag í vinnunni að hérna er mjög sérstakt þegar maður hitti einhvern sem á afmæli sama ár, það er kallað einhverju sérstöku og þýðir að viðkomandi sé vinur manns.  Skemmtilegt og skýrði betur þennan óvænta útidúr í símtalinu.

Hér er annars búinn að vera skíta helvítis kuldi, dúnúlpan í harðri notkun, báðar ullarpeysurnar mínar komnar í útlán, allir ullarsokkar orðnir skítugi og sumardressið ofaní í kassa. Þetta er víst mjög óvenjulegt og aldrei svona kalt á þessum árstíma. Við Gyða ákváðum því bara að einbeita okkur að því góða og fórum bara á stúfana eftir vetrargamani. Við náðum í einn Henrik sem á hundasleða og tók okkur í túr, það hafa víst fáir farið svona seint en túrinn var frábær og ótrúlega harka í þessum hundum.